VSF-kampioenschap 2018

 

VSF-kampioenschappen 2018, ik neem deel om mijn prestatie van vorig jaar te herhalen, de generale repetitie in Aalter was in ieder geval al perfect verlopen. Vol vertrouwen reis ik naar de schaaktempel van KGSRL Gent. Ik mag het toernooi starten tegen één van de jeugdtalenten. Gaandeweg duw ik mijn stukken naar voor om in het late middenspel een kwal en pion te winnen, wat voldoende is om de partij gemakkelijk te winnen. Door een onoplettendheid geef ik nog een volle loper af, desondanks dit kleine akkefietje haal ik toch het volle punt binnen. Ik wijt de onoplettendheid toe aan mijn overenthousiaste instelling en klasseer het onder de categorie: “nog niet goed opgewarmd”. Achteraf bekeken was dit al een veeg teken aan de wand.

 

Mijn eerste partij duurde relatief lang. Ik haast mij naar mijn hostel om in te checken en zie dat ik een mooi, rustig en kunstzinnig onderkomen heb gevonden. Met spoed zoek ik nog wat eten en haast mij terug naar mijn vaste plaats in de schaaktempel, met name bord 7. Een kleine post it verwijst mij door naar het gelijkvloers om tegen schaakicoon Kurt te spelen. In onze onderlinge confrontaties is de stand 3-0 (denk ik) in mijn voordeel. Tenminste als we enkel partijen met langer tempo in rekening brengen, in de rapid heb ik er al eens flink van “oep mijn bakkes gekregen” om het met de woorden van Kurt himself te zeggen. Enfin, de partij dan. Kurt maakt in de opening al snel een klein foutje wat mij via een kleine combinatie een positioneel voordeel oplevert. Allé, zo staat dat toch in mijn theorie-boekje. Probleem is dat ik dat positioneel voordeel echt niet zie. Met als gevolg dat ik zelf enkele foute beslissingen neem en alle zeilen moet bijzetten om de stelling terug in evenwicht te brengen. Nadat dit gelukt is weiger ik een remiseaanbod van Kurt. Om even later vast te stellen dat mijn stelling de verkeerde kant aan het uitgaan is. Dan toch maar rap zelf remise voor stellen om een grotere blamage te voorkomen.

 

Dag twee start veelbelovend vanop mijn vaste stek, bord 7. Met wit kan ik mijn stukken snel op de zwarte monarch richten. Practice what you preach, alle stukken die niet bijdragen tot mat mogen geofferd worden. De wijze lessen van de thema-avond zetten mij ertoe aan om enkele stukken te laten instaan. Dat gedeelte van stukken offeren is het makkelijke gedeelte, de mat had ik nog niet gevonden. Gelukkig laat zwart mijn stukken onaangeroerd. Hierdoor kan ik druk blijven zetten, in wederzijdse tijdsnood maakt zwart een fataal foutje. Het punt is binnen en ik ben tevreden met mijn partij die ik meer op bluf dan wel op schaakkunde heb gewonnen.

 

Het zonnetje schijnt weer tijdens het toernooi. Tussen de partijen fiets ik vrolijk naar het winkeltje van Ben, ook bekend als die andere schaaktempel in Gentbrugge. Ik had enkele boeken laten klaarleggen. Ben zelf was er niet, maar de moe heeft mij goed ontvangen. Best wel een leuk winkeltje waar er buiten tonnen schaakmateriaal nog talloze andere interessante breinbrekers liggen, zeker de moeite waard om eens langs te gaan als je in de buurt bent.

 

In ronde vier speel ik tegen de jongste van de Boons-dynastie. Ondertussen ben ik wel naar bord vier opgeklommen. In de opening gaat het al snel fout. Komt ervan als je alle partijen in de interclub en zilveren toren met wit mag spelen. Mijn opening-repertoire vanuit zwarts perspectief is minimalistisch te noemen. Al snel moet ik een kwal offeren om een blokkade te kunnen opzetten. Even later doe ik er in de gekende tim-stijl nog een loper bij. Deze keer laat Bert mijn stukken staan en gaat zelf de creatieve toer op. Creatieve stellingen zijn mijn sterkste punt, met als gevolg dat ik mij een weg kan terug vechten naar een gelijk eindspel. We zitten ondertussen al voorbij de eerste tijdscontrole. Er ontstaan zwarte gaten in de varianten die berekend worden, zowel bij mij als bij Bert. Helaas voor mij vallen de grootste zwarte gaten in mijn stelling met een nederlaag als gevolg.

 

De volgende dag heeft Sylvin ervoor gezorgd dat ik terug op mijn vaste stek zit, bord 7. “Nu zal het wel terug beter gaan” zei hij er nog bij. Dag drie start veelbelovend vanop mijn vaste stek, bord 7. Met wit kan ik mijn stukken snel op de zwarte monarch richten. Practice what you preach, alle stukken die niet bijdragen tot mat mogen geofferd worden. De wijze lessen van de thema-avond zetten mij ertoe aan om enkele pionnen te laten instaan. Dat gedeelte van pionnen offeren is het makkelijke gedeelte, de mat had ik nog niet gevonden. Spijtig genoeg snoepte zwart mijn pionnen mee. Hierdoor kan ik wel druk blijven zetten, in wederzijdse tijdsnood maakt zwart enkele kleine foutjes waardoor ik de schade kan beperken. Vervolgens weiger ik een remiseaanbod omdat ik met remise ook niet verder kom en de stelling was gewonnen voor zwart, ik verplicht hem om de winst te zoeken. Wat zwart dan uiteindelijk ook doet.

 

Twee nederlagen op rij, dat komt toch hard aan. De lat lag hoog, de ambitie misschien nog hoger. Het zal niet voor dit jaar zijn. Een droom armer en met bitter weinig interesse start ik aan ronde 6. ondertussen ben ik ook heel wat borden afgezakt. Probleem is dat ze daar ook kunnen schaken en dat die veel ervaring hebben met solide stellingen opbouwen tegen sterkere spelers. Als ik in het middenspel de kans zie om er een tactische battle van te maken laat ik de kans niet liggen. Om even later te realiseren dat de meeste tactische varianten in mijn nadeel zijn. Moet ik verdorie nog serieus gaan nadenken om weeral niet de mist in te gaan. Godzijdank zie ik dan toch enkele mindere zetten van mijn tegenstander op het bord verschijnen waardoor het punt al bij al nog makkelijk binnen wordt gehaald.

 

In de laatste ronde kan ik mijn toernooi nog iet of wat goed maken. Maar dan moet ik wel winnen. De opening wordt voor de verandering nog eens verknoeit. Desalniettemin kom ik er met een minimaal plusje uit. Het wordt een heel technische partij. Uit ervaring weet ik dat ik niet zo graag technische stelling speel, maar ik weet ook uit ervaringen dat ik technische partijen bijna perfect speel. Zo ook in dit geval. Op de moment van de partij zelf besefte ik al dat dit één van mijn betere partijen is. En nu bevestigt de computer dat ik in die partij de perfectie benader (de opening niet meegeteld uiteraard).

 

Die laatste ronde zorgt ervoor dat ik met een positief gevoel terug naar huis reis en tevreden kan terug kijken op de positieve dingen. En dat zijn niet alleen de schaakpartijen maar ook de leuke vakantie dat een toernooi toch altijd is. Gent is gewoon een kei toffe stad om enkele dagen in te vertoeven en het toernooi is gewoon supergezellig door het kleine aantal deelnemers. Iedereen kent daar iedereen en aan de bar is altijd een gezellig keuvelen over de liveborden van de expertenreeks en onze gemeenschappelijke passie.

 

http://www.kgsrl.be/vsf2018/klassementen_140518.html